برداشتن ، دست بر سينه گذاشتن ، خم شدن و استفاده از جملات و اصطلاحاتى مانند : « سلام ! » ، « زنده باشى ! » ، « دست مريزاد ! » و . . . ، در ميان اقوام مختلف ، مرسوم بوده و هست . پيش از اسلام و در زمان جاهليت ، جملاتى مانند : « أَبَيْتَ اللَّعْنَ ؛ از نفرين ، در امان باشى » ، « أَنْعِمْ صَباحاً ؛ صبح تو نيكو باد ! » و يا « تَعيشُ أَلفَ سَنَةً ؛ هزار سال ، زنده باشى ! » ، به عنوان تحيّت « 1 » بر پادشاهان و بزرگان ، مرسوم بوده است . « 2 » با پيدايش اسلام ، پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله ، سلام كردن را به عنوان تحيّتِ مسلمانان برگزيد و فرمود : السَّلامُ تَحِيَّةٌ لِمِلَّتِنا . « 3 » سلام ، درود ملّتِ ماست . ايشان ، همچنين چگونگى ديدار با هم و سلام كردن به يكديگر را آموخت و از مسلمانان خواست تا به گاه وداع و خداحافظى ، براى يكديگر از خداوند ، طلب آمرزش كنند : إذا تَلاقَيتُم فَتَلاقُوا بِالتَّسلِيمِ و التَّصافُحِ وَ إذا تَفَرَّقتُم فَتَفَرَّقوا بِالإسْتِغفارِ . « 4 » هر گاه به هم رسيديد ، سلام گوييد و با هم دست دهيد ، و چون از هم جدا شديد ، با آمرزش‌خواهى ، يكديگر را ترك كنيد . تكرار واژهء « سلام » در قرآن و رفتار پيامبر صلى الله عليه و آله و تأكيد فراوان ايشان ، « سلام گفتن » را مستحبّى مؤكّد در ميان مسلمانان شناسانْد و از آنان خواست به كسى كه پيش از سلام گفتن ، سخن بگويد ، پاسخ ندهند :

--> ( 1 ) . به معناى طلب حيات و زندگى كردن . ( 2 ) . النهاية ، ج 1 ، ص 183 . ( 3 ) . مستدرك الوسائل ، ج 8 ، ص 360 ، ح 9670 . ( 4 ) . الأمالى ، طوسى ، ص 215 ، ح 374 .